به نام خدا

علی اسفندیاری (نیما یوشیج) در پاییز سال ۱۳۱۵ هجری قمری برابر با ۱۲۷۴ هجری شمسی در یوش دیده به جهان گشود. پدرش ـابراهیم خان اعظام السلطنه ـ مردی شجاع و آتشی مزاج بود و با کشاورزی  و گله داری روزگار می گذرانید. نیما یوشیج دوران کودکی خود را در دامان طبیعت و در میان شبانان گذراند.خواندن ونوشتن را در زادگاه خویش نزد آخوند دهکده آموخت. دوازده سال داشت که با خوانواده اش بهتهران آمد و پس از گذراندن دوره دبستان، برای فرا گرفتن زبان فرانسه به مدرسه ی «سن لویی» رفت. در مدرسه، تشویق و مراقبت یکی از معلمانش ـ نظام وفا ـ که خود شاعری نامدار بود، او را به راه شعر و شاعری انداخت در آغاز به شیوه ی کهن، به ویژه به سبک خراسانی شعر می ساخت اما آشنایی او به زبان فرانسه و ادبیات فرانسوی، راه تازه ای را پیش چشم او گشود. نخستین شعری که از نیما به چاپ رسید، « قصه رنگ پریده » است که در سال ۱۲۹۹ هجری شمسی در قالب مثنوی سروده و یک سال بعد انتشار داده است. نیما افزون بر دفتر های شعر گوناگون هم چون ـ شهر صبح، شهر شب و ... در زمینه ی مسایل تیوریک شعر نیز آثاری بر جای نهاده است که می توان از: تعریف و تبصره، حرف های همسایه و ... نام برد. از نیما پسری به یادگار مانده است به نام شراگیم یوشیج.

  روحش شاد و یادش گرامی